Blog – Samen worden we beter

Samen worden we beter - Header smal - DEF

Samen worden we beter

Er zijn van die ervaringen die terloops gebeuren, maar wanneer je er bij stilstaat zeer betekenisvol zijn. Zo woon ik alweer een hele poos op een mooi plein midden in de stad Utrecht.

Op het moment dat mijn vrouw en ik wisten dat we daar een huis kochten, werd duidelijk dat dit niet zomaar een pleintje is. Bij kennismaking met de buren werden we al snel geïnformeerd over de activiteiten die het plein onderneemt. Van een rommelmarkt tot het maandelijks bijhouden van de perkjes op het plein.

Er ontvouwde zich een wereld met een sterk gevoel van onderlinge verbondenheid, sociale alertheid en gedeelde verantwoordelijkheid. Zonder al te veel geschreven regels zorgen bewoners aan het plein voor een fijne sociale cohesie waar men zich vrij voelt en tegelijkertijd  de wil bij te dragen aan het goed hebben en houden van de leefomgeving.

Hoe vaak kom je niet in organisaties waar dit gevoel ontbreekt, terwijl dit zo belangrijk is om tot mooie prestaties te komen? Waar men de verbinding kwijt is, waar verantwoordelijkheid alleen gevoeld wordt wanneer de baas langsloopt?

Het roept de vraag op hoe je in bestaande organisaties mensen zo weet te verbinden dat ze vanuit zichzelf willen bijdragen aan het mooi maken en houden van de organisatie. Net als mijn buurtbewoners en ik op ‘ons’ pleintje.

In de afgelopen periode merk ik steeds meer dat het vergroten van die betrokkenheid alles te maken heeft met de ruimte die je medewerkers geeft om te mogen leren, ideeën uit te proberen en creativiteit te stimuleren. Uiteraard binnen een beperkte set van kaders, maar altijd met het vertrouwen dat initiatieven genomen worden vanuit het idee dat het bijdraagt aan het beter en leuker maken van het werk.

Ik zie dat het vaak een flinke worsteling is bij leidinggevenden dit vertrouwen te geven om zo het leervermogen te simuleren. Zeker wanneer zij van hun eigen bazen niet eenzelfde gedrag ervaren. Waar fouten afgerekend worden en waar gewezen wordt op hoe zij zich vervolgens moeten gedragen naar hun medewerkers. Het zet de boel in een kramp, het verlamt en het leidt tot afname van werkplezier.

Ik zou leidinggevenden willen oproepen hun eigen fouten in te zetten om het leervermogen te stimuleren. Je kiest er vooraf niet voor om een fout te maken, maar als het fout gaat omarm de lessen die het je leert. Zo ontstaat opnieuw verbondenheid die uiteindelijk zal leiden tot het vergroten van verantwoordelijkheid en het behalen van geweldige resultaten waar je samen beter van wordt.